مستحبّ است ؛ و نيز مستحبّ مىباشد كه نماز به جماعت در زير آسمان برگزار و به اندازه طول حادثه نماز طولانى شود ، و سجود او به قدر ركوع و قرائت او به درازا كشد ، و اگر پيش از انجلاء يعنى ظاهر شدن قرص ، از نماز فارغ شود آن را اعاده كند و يا به دعا مشغول باشد . به هنگام وقوع زلزله بگويد : إنّ اللّه يمسك السّماوات و الارض أن تزولا و لئن زالتا إن أمسكهما من احد من بعده إنّه كان حليما غفورا ؛ و در هنگام وزيدن بادهاى سخت با صداى بلند دعا كند و تكبير بگويد . يكى از دانشمندان « 13 » ما گفته است : امّا در باره آيات بايد به هنگام ظهور آنها ، وقايع هولناك آخرت مانند زلزله‌ها ، بىفروغ شدن خورشيد و ماه ، تاريكى قيامت ، ترس و هراس خلايق و اجتماع و استغاثه آنها در آن عرصه ، و بيم آنها را از مجازات و استيصال به يادآورى ، پس با افزودن بر خشوع و خضوع و ترس خود در نجات از اين شدايد ، و بازگشت نور بعد از ظلمت و ناديده گرفتن خطاها و لغزشها ، بسيار دعا و زارى كرده از همه گناهانت توبه كن و توبه‌ات را نيكو به جاى آور ، شايد در آن حال كه دلشكسته و سرافكنده و از تقصيرات خود شرمگين باشى به تو نظرى افكنده شود ، و توبه‌ات قبول گردد ، و از خطاهايت صرف‌نظر شود ؛ چه او دلهاى شكسته را مىپذيرد ، و نفوس خاشع و گردنهاى خاضع ، و به خود پيچيدن از سنگينى بار گناه ، و پرهيز از بازگشت به اصرار در خطا را دوست مىدارد . مىگويم : در الفقيه « 14 » از سيّد العابدين امام سجّاد ( ع ) روايت شده كه ضمن حديثى فرموده است : « براى دو آيت حق تعالى ( خورشيد و ماه ) دچار ترس و بيم نمىشود ، مگر كسى كه از شيعيان ما باشد و چون آيتى از آنها واقع شود به خدا پناه بريد و به او بازگشت كنيد . » و نيز در الفقيه آمده كه پيامبر ( ص ) فرموده است : « خورشيد و ماه دو آيت از آيات خداوند متعال مىباشند . به قدرت او گردش مىكنند ، و به فرمان او باز مىايستند براى

--> ( 13 ) اسرار الصلاة شهيد دوّم ، ص 223 . ( 14 ) ص 141 ، شماره 1 .